Forum www.samochodymadeinpoland.fora.pl Strona Główna
Zaloguj Rejestracja Profil Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości FAQ Szukaj Użytkownicy Grupy
Mikrosamochody

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum www.samochodymadeinpoland.fora.pl Strona Główna -> Prototypy
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Maniek397
Kumpel



Dołączył: 09 Gru 2008
Posty: 3249
Przeczytał: 9 tematów

Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: Toruń CT
Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Wto 14:14, 10 Mar 2009    Temat postu: Mikrosamochody

GAD

Wykonany w 1953 roku Gad 500 był pierwszą polską próbą stworzenia tak zwanego mikrosamochodu, czyli czegoś pomiędzy prawdziwym samochodem a skuterem. Autko przypominało swymi kształtami angielskiego MG TC, wyposażone było w silnik z łodzi motorowej, który z 496 ccm "wyciskał" 23 KM. To, że silnik pochodził z pojazdu pływającego, nie czyniło jednak z Gada samochodu o własnościach wehikułu Pana Samochodzika.

* Silnik : dwusuwowy, dwucylindrowy z zapłonem iskrowym i przepłukiwaniem zwrotnym
* Pojemność silnika : 496 ccm
* Moc maksymalna : 23 KM (17 KM) przy 4500 obr/min
* Nadwozie : otwarte, bezdrzwiowe o konstrukcji metalowej z płaską dwuczęściową przednią szybą




PIONIER

Był on następnym prototypem roku 1953. Jego wygląd przywoływał na myśl amerykańskie kombi, tyle że był od nich dużo mniejszy. Według założeń, miał być czymś pomiędzy osobówką a furgonetką. W tylnej części nadwozia zastosowano metalowo-drewnianą konstrukcję, zwieńczoną niewielkimi płetwami. Rozkładane tylne siedzenia w wersji osobowej, czyniły z Pioniera samochód zdolny do przewozu większych przedmiotów (np. lodówki). Tylna część nadwozia mogła być innego typu - na przykład pick-up. Silnik dwusuwowy, dwucylindrowy o pojemności 500 ccm i mocy 23 KM, umieszczony był z przodu i napędzał koła przednie.



BRZDĄC

W 1956 roku w związku ze skreśleniem z listy eksportowej sprzętu wojskowego, który w postaci obowiązkowego haraczu wysyłaliśmy do ZSRR, w niektórych fabrykach powstały luzy produkcyjne. Ta sytuacja pociągnęła za sobą pytanie, jakim produktem "zapchać" rezerwy. Problem ten dotyczył przede wszystkim zakładów W Łabędach - dzielnicy Gliwic. Tak więc pomysł, aby na śląsku uruchomić produkcję małego, popularnego samochodu, był strzałem w dziesiątkę. Trzy razy pięć - takie były wstępne założenia: masa 500 kg, silnik o pojemności 500 ccm, zużycie paliwa 5 litrów na 100 km. Powołany komitet budowy pojazdu skupiał czołowych polskich inżynierów i projektantów z tej dziedziny. Tak więc była szansa aby w Łabędach zamiast czołgów T-54 produkować Brzdąca, bo taką wymyślono nazwę dla samochodu. Projekt silnika wykonał Fryderyk Bluemke. Z pojemności 500 ccm jednostka osiągała moc 25 KM przy 4500 obrotów na minutę. Inżynier Stanisław Łukawski zaprojektował nadwozie typu kombi , gdyż dawało to najlepsze zagospodarowanie powierzchni małego auta. Wszystkie projekty były gotowe i można było wdrażać autko do produkcji. Resort Przemysłu Maszynowego zakładał jednak produkcję samochodu osobowego wyłącznie w Warszawie. Osoby zaangażowane w projekt, otrzymały odgórny prikaz wycofania się. Brzdąc pozostał jedynie w pamięci i niewielu dokumentach.



"Popularny"

Zaprojektowany w 1957 roku przez Cezarego Nawrota. Miał to być samochód dla ludu. Niestety nie wykonano nawet pełnowymiarowego prototypu, tylko pięciokrotnie mniejszy model.



P80

P80 był najprostrzym z piątki prototypów, jakie ujrzały światło dzienne w 1957 roku. Jego prezentacja miała miejsce w Katowickim Pałacu Młodzieży. Auto było pozbawione dachu i drzwi, miało tylko trzy koła. Masa pustego "samochodu" to 190 kg. Silnik początkowo pochodził z motocykla WFM, miał pojemność 250 ccm i moc 12 KM, później zastąpiono go jednostką z Jawy 250. Silnik napędzał koło tylne. Autko całkiem żwawo rozpędzało się do 75 km/h i spalało 3,5 litra na 100 km, był więc dość dobry do miasta. Jego podstawową wadą była niewielka ładowność - tylko 150 kg. Trzeba więc było dokładnie liczyć łączxną wagę dwóch pasażerów i bagaży przed przejażdżką.



SMYK

Kolenym prototypem zaprojektowanym pod koniec lat pięćdziesiątych było dzieło warszawskiego Biura Konstrukcyjnego Przemysłu Motoryzacyjnego - samochód Smyk. Jego projektantem był inż. Wójcicki, zawieszenie opracował inż. Witold Kończykowski, zespół napędowy inż. Ignatowicz, nadwozie inż. Zygadlewicz. Twórców zainspirował z pewnością BMW Isseta. Produkcję Smyka planowano w Szczecinie w tamtejszej fabryce motocykli.

Smyk był większy niż P80. Wchodziło się do niego przez drzwi znajdujące się w przedniej ścianie nadwozia. Umiejscowiony z tyłu jednocylindrowy czterosuwowy silnik S03 pochodził z motocykla WFM Junak, miał pojemność 349 ccm i 15 KM (11 kW) mocy przy 5500 obr/min. ChRozpędzał auto o masie własnej 470 kg do 70-80 km/h i spalał około 5 litrów paliwa na 100 km. Był to samochód 2-osobowy z dodatkową ławeczką dla dwojga dzieci lub dorosłej osoby. Ciekawie rozwiązano skrzynię biegów - była czterobiegowa, bez wstecznego, ale autko miało również przekładnię zwrotną (czyli 4 biegi do tyłu i do przodu). Kolejna ciekawostką, był dynamostarter, czyli prądnica i rozrusznik w jednym.

"Koncepcja Smyka nie miała przyszłośći, z racji jego konstrukcji pasażerowie byli niezwykle narażeni na czołowe zderzenia" - ocenił dyrektor do spraw konstrukcji w Ośrodku Badawczo Rozwojowym Samochodów Małolitrażowych "Bosmal" - mgr.inż. Jerzy Rebajn.

Do produkcji seryjnej nie doszło, w latach 1957-1959 powstało około 17-20 prototypowych egzemplarzy (różne źródła podają różne liczby), nadwozia były wykonane z blach, a w dwóch samochodach z tworzywa sztucznego. Do dnia dzisiejszego przetrwało kilka egzemplarzy, które sa w posiadaniu muzeów albo prywatnych kolekcjonerów.

* Silnik: jednocylindrowy, czterosuwowy, umieszczony z tyłu
* Pojemność skokowa: 350 ccm
* Wymiary (dł/szer/wys): 2950 x 1300 x 1370 mm
* Moc (kW/KM): 11/15 - 5500 obr./min
* Rozstaw osi: 1700 mm
* Rozstaw kół: 1100 mm
* Hamulce: mechaniczne na 4 koła, ręczny na tylne lewe koło
* Zawieszenie: niezależne na poprzecznych drążkach skrętnych z płaskowników
* Średnica kół: 12 cali
* Masa własna: 470 kg
* Prędkość maksymalna: 80 km/h
* Zużycie paliwa: 5 l/100 km



MEDUZA

Meduza była elegantszym, w pełni czteroosobowym wariantem Mikrusa . Kształtami przypominała skandynawską piekność - Fuldamobil, jednak w jej wnętrzu panował taki sam jak w Mikrusie nastrój. Mówiąc krótko było ono paskudne i nienowoczesne. Dwusuwowy, jednocylindrowy silnik o pojemności 300 ccm i mpcy maksymalnej 15KM, uzyskiwanej przy 5000 obrotach na minutę, umieszczono z tyłu samochodu. Pozwalał on na rozpędzenie ważącego 400 kg samochodu, do 80 km/h. Mały bagażnik w Meduzie znajdował się z przodu i dostęp do niego był przez owalną klapkę. Mimo konstrukcji doskonalszej od Mikrusa, Meduza nie znalazła się w produkcji seryjnej. Powody były dwa - finanse i to, że sylwetka samochodu nie spodobała się "władzom".



FAFIK

W Warszawskiej Fabryce Motocykli w 1958 roku, równolegle z pracami nad skuterem OSA, powstał pomysł przygotowania 4-kołowego, kabinowego skutera. Wykonano pięć prototypów pojazdu o nazwie "Fafik". Kanciaste autko przypominało jednoosobową kapsułę międzyplanetarną. Jednocylindrowy, chłodzony powietrzem silnik dwusuwowy o pojemności 148 ccm i mocy maksymalnej 6 KM umieszczono z tyłu. Napędzał on tylne koła za pośrednictwem 3-stopniowej skrzyni biegów oraz łańcucha. Ten niewielki silniczek rozpędzał Fafika do 70 km/h, jednak autko paliło dość dużo benzyny bo 4,6 litra na 100 km, co zbliżało go do poziomu aut większych. Masa własna samochodu to 270 kg, a ładowność 200 kg. Auto nie zostało wprowadzone do produkcji, mimo poparcia ze strony dyrekcji, gdyż fabryka nie była w stanie przygotować do produkcji dwóch pojazdów jednocześnie (Osy i Fafika).

* Silnik: jednocylindrowy, dwusuwowy z zapłonem iskrowym i przepłukiwaniem zwrotnym
* Pojemność skokowa 148 ccm
* Średnica cylindra x skok tłoka: 57 x 58 mm.
* Moc maksymalna: 6 KM (4,4 kW) przy 4800 obr/min
* Maksymalny moment obrotowy: 10,8 Nm (1,1 kGm) przy 3500 obr/min
* Układ kierowniczy: Przekładnia kierownicza zębatkowa.
* Ogumienie dętkowe: 3,25x14
* Układ hamulcowy - Hamulec zasadnicy mechaniczny działający na cztery koła, hamulce bębnowe
* Nadwozie: Całkowicie metalowe, zamknięte, dwudrzwiowe, trzyosobowe,
* Masa własna: 270 kg
* Dopuszczalne obciążenie: 200 kg
* Predkość maksymalna: 70 km/h
* Zużycie paliwa: 4,5l/100 km



Stal 300

W Zakładach "Stalowa Wola" w 1958 roku, opracowano i wykonano prototypowy egzemplarz niedużego samochodu dostawczego Stal 300. Powstał ze względu na spore zapotrzebowanie rynku na niewielki i niedrogi furgon. Wykorzystawno sporo podzespołów z produkowanego wówczas Mikrusa 300 - silnik, koła, instalacje elektryczną, skrzynkę przekładniową. Silnik, umieszczono jednak z przodu i napędzał koła przednie. Ciekawie rozwiązano zawieszenie - było ono niezależne dla wszystkich kół - wahacze wraz z poziomymi sprężynami, umieszczono poziomo pod podłogą pojazdu. Nadwozie było czterodrzwiowe - dwoje drzwi dla kierowcy i pasażera oraz dwuskrzydłowe tylne drzwi do przestrzeni ładunkowej o wymiarach 135 na 100 na 90 cm i łądowności 200 kg.
Pomimo dużego zapotrzebowania, samochód ten nie wszedł do produkcji seryjnej, gdyż Huta Stalowa Wola, nie była w stanie tego zrealizować, ponieważ w planach gospodarczych miała ustalone inne zadania.

Stal 158

W 1959 roku, inżynierowie z Huty Stalowa Wola, zaprezentowali na XXVII Międzynarodowych Targach Ponzańskich, prototyp samochodu dostawczego, wyposażonego w elektryczny silnik oraz wykorzystującego kabinę samochodu ciężarowego Star 20. Podobnie jak Stal 300, model ten pozostał w fazie prototypu.

Gryfia

W 1963 roku, w Zakładach Sprzętu Motoryzacyjnego w Łodzi, znanych z produkcji wspaniałego motocykla Junak oraz budowy w 1959 roku prototypu samochodu Smyk, stworzono kolejny prototyp - Gryfię. Był to kolejny polski mikrosamochód, w odróżnieniu od innych konstrukcji, był trójkołowcem. Znaczna część konstrukcji oparta była na podzespołach Junaka (zwłaszcza silnik i tylne zawieszenie). Gryfia mogła pomieścic do trzech osób, siedzących koło siebie na fotelach znajdujących się blisko tylnej, a daleko od przedniej osi. Autko napędzane było jednocylindrowym silnikiem, znanym z Junaka. Miał pojemność 349 ccm i moc maksymalną 15 KM (11 kW) uzyskiwana przy 5500 obrotach na minutę. Trójkołowiec rozpędzał się do około 70-80 km/h. Wykonano tylko jeden prototypowy egzemplarz, który podczas testów nie spełnił oczekiwań projektantów - samochód miał skłonność do przewracania się na zakrętach oraz sprawiał trudności w parkowaniu i manewrowaniu. Przyczyną wywrotek, było złe rozmieszczenie obciążenia, co jest dość trudne w trójkołowcu.



GACEK

Wytwórnia sprzętu komunikacyjnego w Świdniku, rozpoczęła w 1965 roku prace nad małym, lekkim autkiem przeznaczonym dla osób niepełniosprawnych. Ten wózek inwalidzki robiony był na zapotrzebowanie Ministra Zdrowia. Projekt plastyczny tego samochodu dla dwóch osób dorosłych i dwójki dzieci wykonali pracownicy Akademii Sztuk Pięknych. W 1967 zbuowano jeżdżącą makietę pojazdu. Dużym problemem była sprawa silnika do samochodu. Zaprzestano już produkcji Mikrusa, który miał najodpowiedniejszą jednostkę napędową (293 ccm, 14 KM). Auto przystosowano więc do montażu silników z Czechsłowackiej Jawy (350 ccm) lub NRD-owskiego Trabanta (600ccm). W 1969 zakończyły się prace na pierwszym prototypem auta. Zastosowano w nim dwusuwowy, dwucylindrowy silnik Jawa. Ośgał on moc 16 KM (11,7 kW) przy 3800 obrotach na minutę, maksymalny moment obrotowy 30Nm występował przy 3680 obrotach.
Pomimo prostoty i "taniości" konstrukcji samochodu, auto posiadało wiele rozwiązań jak na owe czasy ciekawych i nowatorskich a stosowanych do dziś takich jak przedni napęd czy tylnie wachacze wleczone (takie ma teraz np.cinquecento). Przystosowany dla inwalidów był fotel kierowcy, który był obracany i pochylany. Opracowano zestaw przyrządów umożliwiających sterowanie pojazdem osobom o niesprawnych obu nogach, jednej nodze lud jednej ręce. Pojazd był dość krótki 2970 mm (ponad 3000 ma Mini Morris, ponad 3100 ma Maluch). Gacek, bo taką nadano mu nazwę, spalał ok 7,5 litra benzyny na 100km, rozpędzał się do 72 km/h. Samochód przeszedł pomyślnie wszystkie badania, miał bardzo dobre opinie u lekarzy i inwalidów. Jego twórcy otrzymali nagrody w latach 1970-1971. Jednak dalsze pracę nad Gackiem oraz wdrożenie go do produkcji - wstrzymano. Być może dlatego, że podpisano umowę z Fiatem na produkcję Malucha.
Całkiem niedawno, po wielu latach przypomniano sobie o jedynym istniejącym egzemplarzu, który niewiadomymi drogami trafił ostatecznie na Wydział Mechaniczny Politechniki Krakowskiej gdzie pod kierownictwem kilku profesorów grupa uczniów z jedej ze szkół zasadniczych w Krakowie przez 2 lata zajmowała się jego renowacją i odbudową. Jedyny na świecie Gacek jest obecnie w pełni sprawny, jeździ i rezyduje na w/w Wydziale jako jedna z jego maskotek.



Ostatnio zmieniony przez Maniek397 dnia Wto 14:28, 10 Mar 2009, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
dawidfsopolonez




Dołączył: 22 Wrz 2009
Posty: 55
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 3/3
Skąd: osieczany
Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Wto 14:07, 13 Paź 2009    Temat postu:

a mikrus????????? :?: :?: :?: :?: :?: :?:

Ostatnio zmieniony przez dawidfsopolonez dnia Wto 14:39, 13 Paź 2009, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Trampek 601




Dołączył: 20 Sie 2009
Posty: 559
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 0/3
Skąd: Skawina
Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Wto 14:29, 13 Paź 2009    Temat postu:

Mikrus to nie jest prototyp Exclamation
Produkowało go WSK w latach 1957-1960.
Wyprodukowano 1728 sztuk,
Więc to nie jest prototyp Wink


Ostatnio zmieniony przez Trampek 601 dnia Wto 15:18, 13 Paź 2009, w całości zmieniany 2 razy
Powrót do góry
Zobacz profil autora
hicube




Dołączył: 18 Sty 2012
Posty: 410
Przeczytał: 0 tematów

Ostrzeżeń: 2/3
Skąd: Garwolin
Płeć: Mężczyzna

PostWysłany: Nie 18:42, 29 Lip 2012    Temat postu:

Mikrus Kabriolet (prototyp)
W ramach serii próbnej wykonano w 1957r. w Wytwórni Komunikacyjnej w Mielcu dwa egzemplarze Mikrusa Kabriolet.
Silnik oraz wszystkie elementy podwozia pozostały bez zmian, tak więc dane techniczne podane dla wersji podstawowej sa takie same jak dla wersji Kabriolet.
Mikrus w tej wersji nie doczekał się jednak produkcji seryjnej.


Mikrus MR300 Pick-Up
Po podjęciu decyzji o przerwaniu produkcji Mikrusa poswatała koncepcja produkcji małego auta dostawczego, na które będzie duże zapotrzebowanie w kraju. W 1960r. Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu opracowała i wykonała w ciągu jednego tyg. prototyp Mikrusa Pick-Up. Równoległa produkcja wersji osobowej i towarowej wpłynęła by na obniżkę kosztów wytwarzania, co z kolei umożliwiło by utrzymanie produkcji Mikrusów. Prototyp zaprezentowano przedstawicielom Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego. Jednak decyzji o produkcji nie podjęto.
Silnik Typu Mi10 z zapłonem iskrowym, dwusuwowy.
Instalacja Elektryczna- NApięcie znamionowe 12v.
Tylny napęd zablokowany (4x2).
Układ nośny- Płyta podłogowa współpracująca z ramą szkieletową.
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum www.samochodymadeinpoland.fora.pl Strona Główna -> Prototypy Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Strona 1 z 1

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach


fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group, Theme by GhostNr1